Fragmenty osady kultury pomorskiej w Borkowie

5

W trakcie prac związanych z powstawaniem jednorodzinnej zabudowy w układzie szeregowym przy ulicy Strumykowej w Borkowie (gm. Pruszcz Gdański), natrafiono na pozostałości osady z wczesnej epoki żelaza (trwająca od około połowy VIII do mniej więcej połowy V wieku p.n.e.).

W sumie odkryto pięć obiektów o różnym charakterze (fot. 1). Dwa z nich to niewielkie spalone dołki posłupowe będące pierwotnie elementami większej konstrukcji, ale także szczelnie wyłożone kamieniami palenisko (fot. 2) i relikt jamy osadowej (fot. 3). Jednak najważniejszym znaleziskiem jest pozostałość obiektu mieszkalnego (fot. 4-6), a dokładniej sporych rozmiarów ziemianki (w obrębie inwestycji odkryto połowę tego obiektu o wymiarach: 5,5 m szerokości i długości najprawdopodobniej około 9 m). Z tego obiektu pochodzi też najliczniejszy zbiór zabytków, przede wszystkim fragmentów naczyń ceramicznych, ponadto w jego obrębie odkryto także odłupki krzemienne, fragmenty polepy będących pozostałością dawnych ścian budynku, fragmenty przedmiotu wykonanego z żelaz i bursztyn.

Osada ta była najprawdopodobniej zamieszkiwana przez przedstawicieli tzw. kultury pomorskiej, funkcjonującej między innymi na terenie Pomorza od wczesnej epoki żelaza, do końca wczesnego okresu przedrzymskiego (od około 600 do 200 r. p.n.e.).

Znaleziska tego typu są niezwykle istotne, bowiem przez wiele dziesięcioleci, archeolodzy okrywali przede wszystkim cmentarzyska, na których grzebano przedstawicieli kultury pomorskiej. Natomiast prawie w ogóle nie natrafiano na pozostałości ich osad, które są dla nas źródłem informacji o życiu tych dawnych społeczności. Jednocześnie odkrycie to pokazuje, jak długa jest tradycja tego miejsca, jako osiedla mieszkalnego o dogodnych walorach do spokojnego życia, sięgająca co najmniej 2,5 tysiąca lat wstecz.